საიტზე მიმდინარეობს ტექნიკური სამუშაოები , საიტი უახლოეს მომავალში განახლდება !

დათო ტურაშვილი - ხაშურის სევდა - მონოპიესა

ხაშურის ციმორის შესახებ, ყველას სმენია, მაგრამ აი თქვენ, მაგალითად, კიდევ რა იცით ხაშურის შესახებ?!

ვერაფერი გაიხსენეთ? მაშინ მე დაგეხმარებით -

იცით თუ არა, მაგალითად, რომ კავკასიაში მოსული შუმერები, პირველად, სწორედ ხაშურში დასახლდნენ?

ან, მაგალითად,  მაინტერესებს რამე თუ იცით სამასი ხაშურელის შესახებ?

არაფერი ხომ?

სამასი სპარტელის შესახებ, დამეთანხმებით რომ ყველამ ყველაფერი იცის მთელ მსოფლიოში, სამასი არაგველის ამბავიც ყველამ იცის საქართველოში და სამას ხაშურელზე კი, დარწმუნებული ვარ, საერთოდ არაფერი გსმენიათ! 

მართალი ვარ?

იხილეთ სრულად
+3

დავით ანდრიაძე - მწერალი — ძალაუფლების ინვესტორი

დავით ანდრიაძერაც უფრო ავტონომიურია “შესაძლებლობათა სივრცე”, 
მით უფრო შესამჩნევია ლიტერატურის ველში მოპოვებული ძალაუფლება.
სწორედ ამ ველის შიგნით მიმდინარეობს პერმანენტული “სამოქალაქო ომი”...
ომი — სიმბოლური კაპიტალის “ჩამდებ” კონკურენტთა შორის;
ამ ომის” საშუალო მიზანი — “აღიარებაა”.
საკუთრივ “ველი” და არა მწერალი ქმნის ლიტერატურულ ღირებულებებს. 
და ამაშია ლიტერატურული ველის ეფექტი. 
აი, დიაქრონულ ასპექტში კი, მწერლური შეჯიბრება, 
საკუთრივ ველის მფლობელთა და მასში შეღწევის მსურველთა შორისაა გაჩაღებული.
ასე რომ, ბურდიესეული “სიტყვის რესპუბლიკა”, ისევე როგორც საზოგადოდ, რესპუბლიკა, 
ბრძოლის უნივერსუმად გვევლინება.
იხილეთ სრულად
0

ლაშა ბუღაძე - აუდიენცია (ფრაგმენტი რომანიდან "პატარა ქვეყანა")

ლაშა ბუღაძეპატრიარქს ოდნავ უცახცახებდა ხელი.
უცებ გამახსენდა, რომ ვიღაცა მოყვა, როგორ უმალავდა პატრიარქი მაჯას ანაფორის სახელოში მისი ხელის საკოცნელად დახრილ არასასურველ ადამიანებს: იხრები და – ხელი იმალება. არ უნდა, რომ აკოცო, მორჩა და გათავდა.
მე მას სადღაც სახელოსა და მაჯას შორის მივადე ცხვირ-პირი.
– აი, მოვიდა ჩვენი შფოთის თავი, – თქვა პატრიარქმა და ისევ იმ თავისი ცნობილი ღიმილით გაიღიმა.
ფრესკა გაქრა.
გაქრა პირქუში და შავტუხა მეფე ბაგრატ მესამე. და ყველა სხვა, ვინც კედლიდან გადმოგვყურებდა.

იხილეთ სრულად
+1

დიალოგი დროში - გორვანელსა და მასწავლებელს შორის (ლევან გოგაბერიშვილი, მირიან ებანოიძე)

გორვანელი: - ფილოსოფია უნდა შეისწავლო, მაგრამ იმდენად არა, რომ მისგან თავი ვერ დაიხსნა. ჩვენ არ უნდა გადავღალოთ გონება კონკრეტული ცოდნით, ეს ჭეშმარიტად აზროვნების უნარს გვიკარგავს და გვაქცევს დაქვემდებარებულად. ჩვენ უნდა ვიყოთ დამქვემდებარებელი. ყოფნის მიზანი ფლობაა. თქვენეული გაგებით უფასურდება ყოფნა. 

ჩვენ ვერ შევთანხმდებით. რატომ არ გესმით რასაც ვამბობ? 

თქვენს ხედვებში ვხედავ კონფორმიზმს. ბრმა ცოდნა, უსარგებლო, მიმბაძველი, შემგუებელი- ჩემთვის იგივეა, რაც უცოდინრობა. თუ არ არის სურვილი, რომ ჩარჩოები დაიმსხვრეს. არსებობენ პიროვნებები, რომლებიც სულაც ვერ დადგომიან ჭეშმარიტების გზას. თქვენც ასეთ პიროვნებათა კატეგორიას მიეკუთვნებით და ფორჩხიძეც.

თქვენ ვერასოდეს გათავისუფლდებით დოგმატური აზროვნებისაგან, სადაც ახალი აზრი ვერასოდეს დაიბადება. ჩვენ სხვების აზრების პერიფრაზირებით ვერ ვიქნებით ფილოსოფოსები. უნდა გავითავისოთ შექმნილი, მაგრამ შემდეგ უნდა უარვყოთ. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ვერასოდეს იტყვით თქვენსას და ინტერპრეტატორი დარჩებით. თქვენ ვერ დამიპირისპირდებით დანტეს, დოსტოევსკის, გოეთეს, პლატონის ფრაზებით, იესოს რჩევა-დარიგებებით. ეს  მკვდარი ფაქტებია. მე გავექეცი მათ გავლენას და ჭეშმარიტებას ვებღაუჭები, რომლის კვალშიც ვდგავარ.

ვის სახელს უკავშირდება ,, კატეგორიული იმპერატივი’’? ვის უკავშირდება ,,ალეთოლოგიური რეალიზმი’’ ?ჩვენ რატომ ვერ უნდა შევქმნათ ზემოთაღნიშნულთაგან თითოეულ მიმდინარეობასა თუ სისტემაზე ძლიერი მიმდინარეობა თუ სისტემა? ეს კითხვა არასოდეს დაგისვამთ საკუთარი თავისთვის? რაღაც აბსტრაქტულ, მოუხელთებელ იდეალიზმს აღიარებთ, რომლითაც პიროვნული განვითარების ყოველგვარ შესაძლებლობებს ანადგურებთ.


მასწავლებელი:- არ გიპირისპირდები. ჭეშმარიტება ჰარმონიაა და საკუთარ თავშია მოსაძებნი. მგონია, რომ სხვებს დიდ მნიშვნელობას ანიჭებ. ეს არაა ომი სხვებთან, არამედ საკუთარ თავთან. მოწინააღმდეგეზე ნუ გათვლი, რომ იქვე არ დარჩე, ან ცოტათი მაღლა. ჰეგელთან მარტოობაში გატარებული წლები სჯობია. სკოლა უნდა გაიარო. ამას მოთმენა უნდა. თუნდაც მცდარი სკოლა. თუ ეს ინდივიდუალობას მოკლავს, ეს არ ყოფილა ინდივიდუალობა. შეგირდობა სირცხვილი არ არის. ბევრი შრომა და საკუთარი თავის მრავალგზის უარყოფა სჭირდება, რაც მხოლოდ გაგამდიდრებს. ეს უფსკრული ყველა გენიოსს გაუვლია, უბრალოდ გარედან მოცარტები სჩანან. ორიგინალობაში სატრაბახო არაფერია. ქათამი ახალია, მელა ორიგინალური, ლომი იმეორებს. გალაკტიონი, მაგალითად, მუდმივად იპარავდა სტრიქონებს. ყველა გენიოსია, ვინც ,,თავისას’’ ამბობს, მაგრამ თუ არ დავასახელებთ, ეს ჰეგელის აღარ იქნება? დაპირისპირება არ ნიშნავს ძლევას. სისუსტის ნიშანია მიკროკლიმატის შექმნა მარშუტკაში. უბრალოდ, არ ვიცი რომ ,,ეს’’ ჰეგელისაა. ამიტომ თვალი უნდა გაუსწორო, სხვის სახელმწიფოში ხომ არ ხარ. არ ვიცოდი, არაა გამართლება. პირიქით, უნდა მოინელო ან გადაყვე. 


იხილეთ სრულად
+1

გორვანელი (ლევან გოგაბერიშვილი) - ავტორის დაბადება

ლევან გოგაბერიშვილიავტორის დაბადება - ეს ყოველგვარი მოჩვენებითობისაგან გათავისუფლებაა. იმ აზრამდე მისვლით, რომ ავტორი პერმანენტულად იბადება და რომ ეს შეუქცევადი პროცესია, ჩვენ ვაბათილებთ ყოველგვარ სპეკულაციას ავტორის ავტონომიურობის შესახებ. გვრჩება წმინდა ტექსტი, რომლის მიღმაც არავინ არ იმალება, რადგან ავტორი სწორედ ტექსტის მთლიანობაა, თავად ტექსტია ავტორი და ჩვენ აღარ ვსაჭიროებთ ავტორის სიკვდილს, პირიქით, ჩვენ მას ყოველ ჯერზე ვბადებთ, რამეთუ ტექსტის მთლიანობის აღქმა იმთავითვე ბადებს ავტორის ცნებას ჩვენში. ჩვენ არ გვჭირდება ავტორის სიკვდილი, პირიქით, ჩვენ მისი ყოველჯერადი დაბადება გვესაჭიროება. სამყაროს მიღმა არსებული შემოქმედის ,,საზრუნავს“ ვაშორებთ გონებას და ვტოვებთ სამყაროს, როგორც აუცილებელ პირობას, სამყაროს, როგორც ტექსტსაც და ავტორსაც. სამყაროდან ამოიზრდება ადამიანი, როგორც ტექსტიდან ავტორი და გადაიქცევა საგნად, რომელიც მთლიანობის ცნებად გამოვლინდება. ადამიანი სამყაროსათვის ისეთივე საგანია, როგორც ადამიანისათვის დედამიწაზე ხილული ყოველი საგანი. ამდენად, ადამიანი გამოვლინებაა იმ მუდმივობისა, რაც სამყაროს საზრისს გააჩნია. ადამიანი მუდმივად იბადება სამყაროს წიაღში, როგორც ავტორი იბადება ტექსტის წიაღში.
იხილეთ სრულად
+1

თორნიკე ფახურიძე - სად არის სამყარო

პანთეიზმი თითქოს საზღვრავს როგორც ღმერთს, ასევე ბუნებას.მაგალითად, თუ ჩვენ ვიფიქრებთ, 
რომ ჩვენი სამყარო არ არის ღმერთის ნაწილი და მისგან დამოუკიდებელ ტერიტორიაზეა,
მაშინ ღმერთი ხდება შემოსაზღვრული და იკარგება ის ურთიერთდამოკიდებულება, 
სადაც ღმერთის ძალაუფლება ვრცელდება ჩვენზე.
იხილეთ სრულად
+1

ლადო ჯაფარიძე - ჭადრაკის სათავეებთან

ლადო ჯაფარიძე

1851 წელს ლონდონში გაიმართა პირველი საერთაშორისო ტურნირი, რომელშიც პლანეტის  თითქმის ყველა უძლიერესი მოჭადრაკე მონაწილეობდა. გერმანელმა ადოლფ ანდერსენმა (1818-1879) გაიმარჯვა . ანდერსენი 1851-1866 წლებში  N1 მოჭადრაკედ ითვლებოდა. რა თქმა უნდა, გამონაკლისია 1858-1862 წლები, როდესაც ევროპაში ჩამოსულმა ამერიკელმა მოჭადრაკემ პოლ მორფმა (1837-1884) გამარჯვებათა შთამბეჭდავი სერია გამართა. მან, სხვებთან ერთად, ანდერსენიც დაამარცხა. 1863 წლიდან მორფი სერიოზულ პარტიებს აღარ თამაშობდა და ამიტომ ყველაზე ძლიერ მოჭადრაკედ კვლავ ანდერსენი ითვლებოდა. 

1866 წელს ანდერსენი ვილჰელმ სტეინიცთან (1836-1900) დამარცხდა.
                         


იხილეთ სრულად
+2

შოთა ზივზივაძე - საზრისული ძიებისათვის

შოთა ზივზივაძე

  ნამდვილი ხელოვნება არასდროს ერგებოდა საზოგადოებას, პირიქით, ხელოვნება თავისთავადი იყო, რაზეც შემდეგ საზოგადოება ცდილობდა ადაპტირებას, დღევანდელ სამყაროში კი, აღარ არსებობოს ნამდვილი იდეები. ყველაფერი იყიდება, თუნდაც ეგრედწოდებული „ხარისხიანი ხელოვნება“, მაგრამ კიდევ არის ერთი: ადამიანები, რომლებიც გამოვლენ იმის წინააღმდეგ, რომ ყველაფერი იყიდება, სწორედ ეს ადამიანებიც იმაზე ფიქრობენ, რომ შემოსავალი მიიღონ ამ სიმართლის თქმით და, აი, თუნდაც მე, ერთი კონკრეტული ადამიანი, რომელმაც უბრალოდ დავალება მიიღო, რომ სტატია დაეწერა და ამხელს ორ ჯგუფს, რათა მისი დავალება პირნათლად შეასრულოს. 

იხილეთ სრულად
+2

თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

თეიმურაზ ლანჩავა
განიწმინდენით

ნათელმოსილხართ, 
სალოცავად მიემგზავრებით...
განიწმინდენით!
წამდაუწუმ
რეკენ ზარები. 
განიძარცვენით არამისგან, 
განსრულდით ღვთისებრ, 

თუ გელით ჯვარცმა,

შიში ნუ გაქვთ,
აღსდგებით ისევ.

განიწმინდენით...
განიძარცვეთ არამისგან. 






იხილეთ სრულად
+1

კოტე ყუბანეიშვილი - ლექსები

კოტე ყუბანეიშვილი
დრო
მთავარ მოთხრობას
თავად დრო ყვება
გმირს რომ აურჩევს
დროს საფარფაშოს
მხოლოდ დრომ იცის
რას რა მოყვება
რას რა განსაზღვრავს
ან და რას რა შობს
ომი მიწის და გინდაც ომი ცის
ის სულ ერთია არ იორება
მარადისობა მხოლოდ დრომ იცის
და ციკლიური გამეორება
თუმც წარმოადგენს ისიც სამებას
შუქის სისწრაფით ბნელში მავალი
ვერც ასწრებ თვალის დახამხამებას
აწმყო წარსული და მომავალი
და ერთ წამს არ ღირს უკვე მოშვება
თორემ თვალებში გაგიორდება
მთავარ ცვლილებებს ისევ დრო შვება
და არაფერი არ მეორდება
ადამიანშიც ოთხი დრო არი
ჩვენი ცხოვრების ოთხი სეზონი
არც ერთზე არ ღირს რომ თქვა უარი
ოთხივეშია თავის რეზონი
გაღვიძებაა თუ გაზაფხული
ზამთარშიც ისევ მიეძინება
შემოდგომაა ეს თუ ზაფხული
სხვა და სხვა ტემპით მიედინება
დროს მოტანილიც ისევ დროს მიაქვს
დროვე განაგებს საკითხს დიდობის
დროა სულყველას ირგვლივ ომი აქვს
მერე დრო დგება უცებ მშვიდობის
გენიოსებიც ჩნდება დრო და დრო
დედამიწაზე ცოდნა გროვდება
და ალბათ მალე მართლაც მოვა დრო
როცა თავად დრო გაუდროვდება
იხილეთ სრულად
+1