კრიტიკა

დღეს, როდესაც უკრაინაში გაუთავებელი ომი მძვინვარებს, უკრაინელი მეომრები მამაცურად იბრძვიან სამშობლოს დასაცავად, მაგრამ მშვიდობიანი მოსახლეობა დაუნდობელი მტრის წყალობით მაინც იხოცება, ულამაზესი ქალაქებ

ჯერ საბაზე ვთქვათ: სულხან - საბა ორბელიანზე. ასევე - „საბასა“ და მუხრან მაჭავარიანზე. *** შედევრებით განებივრებულ მრავალსაუკუნოვან ქართულ პოეზიაში ერთ-ერთ მარგალიტად ბრწყინავს ლექსი, რომელიც 1949

„ეს იესო ნაზარეველი, როგორც სიყვარულის ხორცშესხმული სახარება, ეს ღარიბთათვის, ავადმყოფთათვის, ცოდვილთათვის ნეტარებისა და გამარჯვების მომტანი „გამომსყიდველი“ — განა არ იყო, სწორედ, ცდუნება მისი

მხოლოდ მექსიკელი არ განიცდის მარტოობას, მიტოვებულობასა და საკუთარი თავისაგან გაუცხოებას. ყველა ადამიანი სიცოცხლის რომელიღაც წამში თავს მარტოდ გრძნობს; უფრო მეტსაც ვიტყვი - არსებითად, ადამიანი

სიტყვასიტყვით ბერძნულად იოანეს ცნობილი პასაჟი (12: 31) ასე ჟღერს: νῦν κρίσις ἐστὶν τοῦ κόσμου - ახლა დადგა ამ კოსმოსის კრისისი. კოსმოსი კლასიკურ ქართულ ენაზე ითარგმნება, როგორც სოფელი (ე.ი. -

საზოგადოდ სიცოცხლის მთავარი თვისებაა საპირისპიროთა დიალექტიკური ერთიანობა და წონასწორობა: ცვალებადობა-მრავალფეროვნებისა და თან თვითმყოფადობის შენარჩუნებისა: ყოველი ცოცხალი ორგანიზმი და აგრეთვე

ამა თუ იმ მწერლის პიროვნული ხასიათისა და შემოქმედებითი სამყაროს უკეთ შეცნობის მიზნით, გარკვეული მნიშვნელობა ენიჭება მისი ეპისტოლური შემოქმედების გაცნობას. მიუხედავად იმისა, რომ კერძო წერილებს

რას მოიტანს მომავალი? ეს საკითხი უხსოვარი დროიდან აინტერესებდა ადამიანს, თუმცა ყოველთვის არათანაბარი ხარისხით. ისტორია ადასტურებს, რომ ადამიანი შიშითა და იმედით უცქერის მომავალს ფიზიკური, პოლიტიკური,

საბჭოთა წითელი იმპერიის დაცემის შემდეგ, როცა ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა თავი ისტორიის დამასრულებლად მიიჩნია და საბჭოთა ათეიზმზე მითითებით მან ეს აზრი ქრისტიანულადაც გაამართლა, ცოტა თუ შეამჩნევდა

როგორც წინარე ნაშრომებში აღვნიშნეთ, დემოკრიტეს ატომისტიკის არსი გამოხატულია მკაცრი და ერთსახოვანი ცნებით, რასაც ატომისა და სიცარიელის ჰარმონიული თანაარსებობა გვიჩვენებს. განუყოფელი, რომელიც

„იმ ანკარა წყაროდან, რომელსაც აკაკის პოეზია ჰქვია, ყველა თაობა თავის კუთვნილ წყალსა სვამს.“ თამაზ ჭილაძის ეს სიტყვები აკაკის პუბლიცისტიკაზეც უნდა გავავრცელოთ. ოღონდ, ისიც უნდა ვაღიაროთ, რომ ამ წყაროს

„არნოლდ ჩიქობავამ თქვა – „ქეთევან ლომთათიძეს აქვს ჭკვიანი ნიჭიო; ძლიერი შემოქმედებითი ნიჭიო“... ­ (ანა კალანდაძის ჩანაწერებიდან). ვკითხე ქალბატონ ანას, რა არის მეთქი „ჭკვიანი ნიჭი“... გაიღიმა: „აი

როგორც წერილობითი მასალებითა და ქართველ და უცხოელ ავტორთა სათავგადასავლო ჟანრის ტექსტებით დასტურდება, გვიანდელი შუა საუკუნეების ოსმალეთის იმპერიის სხვადასხვა რეგიონში, მათ შორის ქალაქ

ჩემი სათაურის ულისე წარმგზავნის ჯეიმს ჯოისთან და არა ჰომეროსის იმ ეშმაკ, ზღვის ქარებით დევნილ პერსონაჟთან, რომელიც ტყუილებისა და ვერაგობის მეშვეობით ყოველთვის ახერხებდა თავიდან აეცილებინა ადამიანთა

ნეომითოლოგიზმის, როგორც კომპლექსური მხატვრული ფენომენის, ობიექტურ სირთულეს ემატება ისიც, რომ ლიტერატურულ კრიტიკაში მკაფიოდ არ არის განსაზღვრული საკვლევი ობიექტის საზღვრები, არ არის ჩამოყალიბებული