ჩვენს შესახებ
პოპულარული
სტატიების არქივი
გამოკითხვები
რა ტიპის სტატიებს ისურვებდით ?
ნანა მომცელიძე - ლექსები
გრძნობას დავლანდავ სადღაც შორეთში, ტანს აბლაბუდის კაბა მაცვია. გადავეშვები გრძნობის მორევში ჩემი ფიქრები უკვე ანცია. უკვე დახტიან მაჯლაჯუნები, ცდილობენ სულის ამოხდას ბნელში. მაგრამ უარით დატანჯულები,
ზურაბ ხასაია - ლექსები
ეს შავი ზღვაა, მშვენიერო! ამ გარიჟრაჟის ცივ, მზეთუნახავ სარკეებში ზღვა მონარნარებს, ზღვა დაგიბრუნებს სიყმაწვილის უწმინდეს დღეებს, გაჩუქებს ღამეს, ქრიზოლითებს, სევდის მარმარებს.
ჯემალ შანიძე - ლექსები
ვარდობის თვეს, მაისის თვეს მზე სიამეს ახლიდა, მოდიოდი და მოგქონდა სიხარული სახლიდან. არცა შური, არცა წყენა, ბოროტ გზებზე მავალი, მიცემოდეს დავიწყებას მრავვალ, მრავალ, მრავალი... მხოლოდ შენ ერთს
ლეო ძაკონე - ლექსები
სულში სიმარტოვე თუ დამძიმდა, ბილიკს გავუყვები ქვა-ღორღიანს... ნამით დაცვარულ და ატირებულ მინდვრებს გადავხედავ მთა-გორიანს... ყლორტებს ხელს შევავლებ გამოკვირტულს, თრთოლვით ნუგეშს ვეტყვი ამბორიანს...
კობა ცხაკაია - მოკლე ამბავი ერთი ქალაქისა და ქალისა
“არსაიდან არგენტინოვნას” დილიდანვე გული ერეოდა და თავს არც თუ კარგად გრძნობდა. მიუხედავად ამისა, სიგარეტის წევითა და ელეგანტურ-სექსუალური ნაბიჯებით მაინც გამოვიდა სახლიდან. იმ საბედნისწერო დღეს
ნინო ქანთარია - ლექსები
როცა ერჩოდნენ, ღმერთი უთვლიდა, რამდენს ესროდნენ ჩუმად ზურგიდან. ვერ ვგრძნობდი ხელებს, წვიმის წვეთებში საკუთარ ცრემლებს ჩუმად ვეძებდი.
აკსელ ბაკუნცი - ხოხობი (Ակսել Բակունց /«Միրհավ»)
შემოდგომა იყო, ბრწყინვალე შემოდგომა...ჰაერი სუფთა, ცრემლივით უმწიკლო. მოყვითალო მთები იმდენად ახლოს, იმდენად გარკვევით მოსჩანდნენ, რომ მათ დავარცხნილ კალთებზე შორიდან შეიძლებოდა ხევებისა და წითლად
სალომე გოგოლაძე - ლექსები
ყველა უშენოდ განვლილი წამი ჩემთვის სიკვდილის ტოლფასი არის, ყველა გზას მაინც შენსკენ მოვყავარ, და მაშინ ვსუნთქავ ახლოს რომ მყავხარ... არ შემიძლია!.. ბევრჯერ ვეცადე!.. მაინც ვერ მივწვდი მაღლა ზეცამდე,
გიორგი გოგუა - პოლიტიკური იდეოლოგიების დაპირისპირება - ისტორიული ექსკურსი
კაცობრიობის ისტორია, მისი განვითარების თითოეული საფეხური, რასაკვირველია წარმოადგენს და ასახავს სოციალური ყოფის თავისებურებებს. რთული სახელმწიფოებრივი ინსტიტუტების ჩამოყალიბებასა და განვითარების
თემურ ჟღენტი - ლექსები
მე წვიმა მზრდიდა, როგორც კიპარისს, ზღვის ნაზი სიო, ოცნება ღამის. ჩემი ბავშვობა, ვხედავ, იქ არის, მეფერება და კოცნას მიგზავნის. ლამის არწივის ფრთები შევისხა, ლამის დავლეწო ცივი ქარები. მომეცით ჩემი
ახალი სტატიები
პირადი კაბინეტი
სხვადასხვა