გამოკითხვები
რა ტიპის სტატიებს ისურვებდით ?

ეთერ სადაღაშვილი - თურქული პოეზიის თარგმანი

ეთერ სადაღაშვილი - თურქული პოეზიის თარგმანი

მობრძანდი, ჩემო ქალბატონო, მობრძანდი; დაღლილხარ; როგორ დაგბანო ეგ პაწაწინა ფეხები, არც სურნელოვანი ვარდის წყალი და არც ვერცხლის თასი მაქვს.
ჯონ შამანი - ლექსები

ჯონ შამანი - ლექსები

დედის ფასივით გვიან შეცნობილ ღმერთს ვთხოვ: სულ მომცეს ცუდი ამინდი და მომიტევოს, რომ ვარ მიმნდობი და სიჩლუნგემდე ვარ მიამიტი!.. ფარისევლობას არ ვიმჩნევ ძმათა და სულში ვიძვრენ იუდიკოებს;
ბელა ალანია - ლექსები

ბელა ალანია - ლექსები

გაქრა წლები, თვალ-ხელს შუა დრომ წაიღო, წლები გაცდა, ვერაფერი ვერ შევძელი, არ შეცვლილა ვნების გარდა, თითქოს სადღაც მირაჟებში მიცხოვრია, ოღონდ, მართლა! ჩემს თავს ბევრჯერ შევუძახე: ღმერთო, რა ვქნა?  
პაატა შამუგია - დაუჯდომელი

პაატა შამუგია - დაუჯდომელი

ეს ამბავი მაშინ მოხდა, როცა პირველი ადამიანი გამოჩნდა, რომელმაც გარკვეულ ხანს იცოცხლა და ბოლოს ყოვლად ქრესტომათიული სიკვდილით მოკვდა და სამი დღის მერე (კინოშიც ნახავდით) ფეხზე წამოდგა,
თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

თეიმურაზ ლანჩავა - ლექსები

ამ ქალაქში ხშირად ყვავილს მესროდნენ, კანტი -კუნტად ტყვიასა და ისარს, ალბად მისთვის ვდიდგულობდი ესოდენ, სიყვარული მიბიძგებდა წინსვლას. ჩემი გული სიხარულით ფართხალებს, თუმც სიბერე სიჭაბუკეს ვერ ცვლის,
ირინოლა გურული - ლექსები

ირინოლა გურული - ლექსები

ნუ მიმაჩვევ უშენობას, ნუ მიმაჩვევ, უმზეოდ ხომ წლები გამიხუნდებიან, კვირეები წევს უსიტყვოდ, სულს მეასედ ესიზმრება, რომ ლექსები ჩუმდებიან. ესიზმრება, რომ გათავდა ყველა ფერი, ნაფერები ფერები რომ
გიორგი გობეჯიშვილი - ლექსები

გიორგი გობეჯიშვილი - ლექსები

რამდენი რამე მივცოდე, ტალი მაქვს, ვანთე აბედი, მთებმა დარდი არ იცოდნენ– გულმა რა უგრძნოთ ასეთი... ცისკარს მამალი იყივლებს, ცას გადიფრენენ ბგერები, ჰაი, ცხოვრებავ, დილილმე,
ლელა კურტანიძე - ლექსები

ლელა კურტანიძე - ლექსები

მე არ აგიწევ ხელებს ცაში, რადგან თვალები  ისედაც მაგონებს ტბის პირას ანთებულ სანთლებს. გახსენებული ნიავი ისევ ისეთი ნაცრისფერია და ისევ დაკრავს სევდა წელზე შემოხვეული მკლავების, რომელიც არ მთხოვდა
ჯაკომო ლეოპარდი - ლექსები

ჯაკომო ლეოპარდი - ლექსები

სულს ბავშვობიდან ეძვირფასა ეს მყუდრო ბორცვი, სხლტედ აზიდულან სად ხეები და უშორესი ერისიონით ტკბობას მზერას არ ანებებენ. მაგრამ, როცა აქ ჩამომჯდარი გავცქერი არეს, წარმომიდგება, ამ სხლტის მიღმა როგორ
ჯოზუე კარდუჩი - ლექსები

ჯოზუე კარდუჩი - ლექსები

ჟინჟღლავს, განძარცვულ გორაკებს ნისლი აჰყვება მაღლა, ზღვა ღმუის, ქარი აღელვებს, თეთრად ქაფდება ტალღა. სოფლად კი დაღვინებული მაჭრის სურნელი მარნებს გადუფრენს, შუკებს ედება, გულს სიხარულით ავსებს.
ახალი ნომერი
ახალი ჟურნალი
პირადი კაბინეტი