გამოკითხვები
რა ტიპის სტატიებს ისურვებდით ?

მირიან ებანოიძე - პოსტმოდერნიზმი და მთლიანობა

მირიან ებანოიძე - პოსტმოდერნიზმი და მთლიანობა

ტექსტი დანგრეული ,,ქუთბარიტის’’ მთავარ ინჟინერ-მარკშეიდერ ო.ნ. ალაშვილს ეკუთვნის, თუმცა იგი იმდენად დანგრეულია, იმდენად ეკლექტური და მარგინალური, რომ ავტორის ფიგურა და როლი ვეღარ აღადგენს იმ
არტურ რემბო - ლექსები

არტურ რემბო - ლექსები

ჭალაში, სადაც ვერცხლისფერი მოჩქეფს მდინარე  და შეშლილივით ეჭიდება ნაპირზე ხავსებს,  სადაც მთებიდან მზე იღვრება პირმომცინარე  და აქაფებულ არემარეს სინათლით ავსებს,  ყმაწვილ ჯარისკაცს ბაგეგახსნილს
ადა ნემსაძე - „წყაროსთვალივით წამოგხეთქავს სტრიქონი თოთო“ (გიორგი ლობჟანიძის პოეზია)

ადა ნემსაძე - „წყაროსთვალივით წამოგხეთქავს სტრიქონი თოთო“ (გიორგი ლობჟანიძის პოეზია)

დაძაბული დროითა და ამ საუკუნის ცხოვრების უაღრესად აჩქარებული რიტმით გადაღლილ ადამიანს უფრო და უფრო ხშირად უჩნდება მოთხოვნილება მყუდრო თავშესაფრის ძებნისა. ეს თავშესაფარი კი ხან საინტერესო
ნათია როსტიაშვილი - ამალიას ზარი

ნათია როსტიაშვილი - ამალიას ზარი

ამალია თქვენ ისეთი ქალი კი არ გეგონოთ, ზაფხულობით, მამიდაჩემივით, ღოღნაშოს მურაბას ხარშავდეს, ზამთრობით კი - იმ წარუმატებლად მოხუფულ ქილებში ჩაშაქრულ მურაბას გულდაწყვეტილი წამოადუღებდეს და წელიწადის
ანა მითგუჩი - სამყარო, რომელიც გამოცანად რჩება

ანა მითგუჩი - სამყარო, რომელიც გამოცანად რჩება

ჰორიზონტი ხელოვნებაზე ყოველთვის დიდ გავლენას ახდენდა, ამავდროულად ჰორიზონტი მხოლოდ მეტაფორაა, ეს არის ადგილი, სადაც ცა და დედამიწა  ერთმანეთს ერწყმის, ხაზი, რომელიც ჩვენს სუბიქტურ აღქმას ზღვარს
ლუკა ბაქანიძე - მე ვეხებოდი, ჩუმად თქვა ხელმა

ლუკა ბაქანიძე - მე ვეხებოდი, ჩუმად თქვა ხელმა

აი, ეგ მკლავდა: ახლა ხოა ასე, შემოსასვლელთან, კართან მიგდებულ-აყუდებული, ბუზებდასეული, ფქვილის ორ ტომარაში გამოკრული, თან, ეს წარწერებიც ტომარაზე, რო ცხიმი ამდენი და ნახშირწყლები ამდენი, არადა,
ცირა ბარბაქაძე - ლექსები

ცირა ბარბაქაძე - ლექსები

(დ)ადევნებული კითხვა ვარ - რატომ? მოულოდნელად შენთვის დასმული, შენი აწმყო ვარ და არა მარტო.... ვარ მომავალი და ვარ წარსული! ის სამყარო ვარ, რომელშიც შენ ხარ, სადაც სიტყვებით ვაგებ სასახლეს,
ლევან ბრეგაძე - ,,რაღაც ნაცნობი, რაღაც თავისი“

ლევან ბრეგაძე - ,,რაღაც ნაცნობი, რაღაც თავისი“

ვისაც, თუნდ ერთხელ,მთაწმინდიდან სიამით მზირალს –  დაბლა თავისი უძებნია თვალებით სახლი, ვისაც, მჯდარს კენტად, ღელის პირას, ანდა ხის ძირას –  აღუდგენია სახეები ნაცნობი ხალხის, –  არა მგონია, არ იპოვნოს
რაულ ჩილაჩავა - ლექსები

რაულ ჩილაჩავა - ლექსები

მეც მოვისვენებ, ცხოვრებაო, თუ დალაგდები!.. სადღაც სარდაფში ობდებიან არტეფაქტები, მომრავლდა ირგვლივ ჩემი სიტყვის ბანზე ამგდები და ზოგ-ზოგები, რომ შეხედო, ჰგვანან ბაცილებს.… რა დრო მოვიდა, სნაიპერი
ნინო ამირეჯიბი - ლაურა

ნინო ამირეჯიბი - ლაურა

   ალიანი მხურვალება თვალს მჭრის,  წითელი ცეცხლი ბრდღვიალებს უკუნით ღამეში, მის წინ ვდგავარ ფეხმორთხმული ობოლი პატარა გოგონასავით და ამ სამყაროში ყველაზე შემაშინებელი წვის ტკაცუნის  ხმებს,
ახალი ნომერი
ახალი ჟურნალი
პირადი კაბინეტი