გამოკითხვები
რა ტიპის სტატიებს ისურვებდით ?

Լևոն Խեչոյան / «Զանգը» - ლევონ ხეჩოიანი (თარგმანი - გელა გელაშვილი) - ზარი

Լևոն Խեչոյան / «Զանգը» - ლევონ ხეჩოიანი (თარგმანი - გელა გელაშვილი) - ზარი

თბილი, კოკისპირული წვიმა მოდიოდა. ჩვენს სოფელში მსგავსი წვიმა აქამდე არასდროს მოსულა. მთებში თოვლი ერთბაშად დადნა და სოფლის შუა გამავალმა მდინარემ ქუჩები თვალის დახამხამებაში გაავსო. ყველანი
კახა მჭედლიძე  - ლექსები

კახა მჭედლიძე - ლექსები

რითმას უძიროს ურჩი კალამი მოხაზავს მჭახედ, მშვიდობის ნიშნად თეთრი ალამი ფრიალებს მახედ. აზვირთებული ფიქრის გორგალი იღვრება მელნად. უიმედობა ჩემში მოვკალი, იქცევა ფერფლად.
კატო მარი - ლექსები

კატო მარი - ლექსები

მე და შენს შორის, მთვარევ, მანძილი თეთრად გაშლილი ღამის სუფრაა, არ სჩანს ვარსკვლავნი, შენ ხარ თამადა, მთავაზობ წვიმას... იგი სუფთაა, სუფთაა, როგორც გულები ჩვენი, წვიმიან ღამით გზებზე დაღლილი,
ინგა ჟღენტი - ოთარ ჯირკვალიშვილის ,,ბეკეტი“ - პოსტმოდერნისტული კრიზისის ქაოსის დაძლევის შესაძლებლობა?

ინგა ჟღენტი - ოთარ ჯირკვალიშვილის ,,ბეკეტი“ - პოსტმოდერნისტული კრიზისის ქაოსის დაძლევის შესაძლებლობა?

თავად ავტორი ოთარ ჯირკვალიშვილი მოთხრობას  ,,ბეკეტი“  ასოციაციურ, ასოციალურ რომანს უწოდებს. სათაურიდან გამომდინარე, მკითხველს აქვს ლოგიკური და, შესაბამისად,  გამართლებული და დეტერმინირებული მოლოდინი,
თაკო შუკაკიძე - ეკრანი

თაკო შუკაკიძე - ეკრანი

მიწა, სადაც თეთრ ქაღალდში გახვეულ გვამებს ტოვებენ, სითეთრე ქრება თირიან ნიადაგში. სითეთრე მოძრაობს, გამოდის მაგისტრალზე და ბრუნდება ქალაქში. ეკრანი რეალობას გადმოსცემს, როგორც ერთადეთ სინამდვილეს.
ზურაბ პაპიაშვილი - ლექსები

ზურაბ პაპიაშვილი - ლექსები

იცი? მომინდა მოგიბოდიშო,რომ ცხოვრებაში ჩვენ შევხვდით გვიან,რომ არ მომეცა ბედისგან ნება მოვფერებოდი მაგ თვალებს, მზიანს... რომ გაზაფხულმა ჩაიგრიალა ჭაბუკურ გზნების გიჟმაჟ თარეშით და მოზეიმე ტრფიალის
გიორგი შერვაშიძე  - ჩანახატ-,,პოსტები“

გიორგი შერვაშიძე - ჩანახატ-,,პოსტები“

მაშინ, ალბათ, ასე ათი წლისა ვიქნებოდი, როდესაც პირველად მოხუცის ბინაში ამოვყავი თავი. მეზობლის ბავშვებს, გოგოებს გავყევი და დღის ბოლოს ლუბას კარზეც დავაკაკუნეთ. უფრო სწორედ, მეტიჩარა გოგოებმა
გიორგი მგალობლიშვილი - ეტიუდები

გიორგი მგალობლიშვილი - ეტიუდები

ერთ დროს დიდი რუდუნებითა და მოწიწებით მეპყრობოდნენ ადამიანები. – გულისტკივილით ამბობს წიგნი – ახლა კი ვაგდივარ ოთახის ერთ ბნელ კუთხეში მარტოდმარტო და მტვრის სქელი ფენა მადევს, სუნთქვა მიჭირს! ჩემი
გიორგი კუჭუხიძე - ლექსები

გიორგი კუჭუხიძე - ლექსები

ტრუტუარი ჰგავს დამსკდარ ტუჩებს. და შემაწუხებს მაშინ ყველა ფიქრი და მზერა, რომელიც ისე მიქრის და მსერავს, როგორც ხალხი ამ ქუჩებს. საღამო დადგა, ასიგნალდნენ გზად მანქანები, სანამ ჩიტები მოდარაჯე
გიორგი გოგოლაშვილი - ენას გიწუნებ, ქართველო

გიორგი გოგოლაშვილი - ენას გიწუნებ, ქართველო

ახლახან ერთი ახალგაზრდა მწერლის წიგნს ვკითხულობდი; რამდენიმე უხერხული გამოთქმა მომხვდა თვალში... მერე სწორედ ამ თვალსაზრისით ფანქრით ჩავიკითხე ხუთიოდე გვერდი... და უცნაური სურვილიც გამიჩნდა –