გამოკითხვები
რა ტიპის სტატიებს ისურვებდით ?

ზურაბ რთველიაშვილი - განჩინბის სუტრა

ზურაბ რთველიაშვილი - განჩინბის სუტრა

დიდი აფეთქების თეორიას თუ ვირწმუნებთ, მთელი სამყარო, ჩვენი ჩათვლით, ენერგიის თვითგამოთავისუფლების პრინციპზეა აგებული. გონებიდან გამოთავისუფლებული ენერგიის ნაირსახეობაა ზოგადად კულტურა და ცალკე
გიორგი გოგოლაშვილი - იაკობ გოგებაშვილი და ქართული სალიტერატურო ენა

გიორგი გოგოლაშვილი - იაკობ გოგებაშვილი და ქართული სალიტერატურო ენა

დედაენას მთავარ ეროვნულ ძალად მიიჩნევს იაკობ გოგებაშვილი და სწორედ ამ  ძალას მომართავს იგი ერის სასიკეთოდ. დედაენაზე სწავლის აუცილებლობაც სწორედ ამისთვისაა საჭირო. ამიტომ იტყვის იგი გულდაწყვეტილი:
ზაზა აბზიანიძე - პაოლო იაშვილი

ზაზა აბზიანიძე - პაოლო იაშვილი

  პაოლო იაშვილის უმცროსმა მეგობარმა, გიორგი ლეონიძემ, რომელმაც `მზიური პაოლო~ უწოდა თავის თანამოკალმეს, მისი ასეთი პორტრეტი დაგვიტოვა: `ნაღმიანი სიტყვის პოეტი, გაბედული მხატვარი, ვაჟკაცური
ბელა ჩეკურიშვილი - ლექსები

ბელა ჩეკურიშვილი - ლექსები

ნეტავ მართლა რა იფიქრა ჩემმა დიდპაპამ, როცა სამ შვილს ხელი მოხვია და სვანეთიდან ბარში დაეშვა.  შეიძლება, ღვინო უყვარდა? აკი, მთელი საქართველო გადმოიარა კახეთში რომ ჩამოსულიყო და ვაზის რქა გადაეწვინა.
ირაკლი ლომოური - ანტიმეტამორფოზა

ირაკლი ლომოური - ანტიმეტამორფოზა

 ბლატტელლა გერმანიცა-ს, ვისაც დედამ დაბადებისთანავე „კოკროჭინა“ შეარქვა (მოფერებით - კოკრო), რადგან თავის და-ძმებთან შედარებით პატარა, დალეული გაჩნდა, და ვისაც იმ დღიდან ყველა მეტსახელს ეძახდა -
ნენე გიორგაძე - ლექსები

ნენე გიორგაძე - ლექსები

დიდ ფუმფულა პლედზე ნემსი დამივარდა. ვერცხლისფერი ნემსი ვერცხლისფერ პლედზე. თვალებს ვაცეცებ, მაგრამ ვერ ვხედავ. ხელისგულებიც ვერ პოულობენ პაწაწინა წვეტიან რკინას.  მალე ოთახში შემოირბენს ჩემი შვილი და
ვანო კორძაძე - ლექსები

ვანო კორძაძე - ლექსები

ახლაც შენი ჩუმი ცრემლი გამახსენდა, იებივით გიბრწყინავდა თვალში, მეტს ვერაფერს ვერ ვხედავდი მაშინ, დედა, შენს ღიმილზე მეოცნებე ბავშვი. შენი ხელი უსაშველოდ რომ მომინდეს, ღამეები გავათენო თეთრად... თუ
დათო არახამია - ლექსები

დათო არახამია - ლექსები

უკიდეგანო ბინდია რადგან, ცას კოსმიური ზმანება სერავს და ცდომილების თაღოვან კართან, ჩამოგვირისტდა დაისის კერა. ცის კიდემ ისე აიდგა ენა, დააფრთხო ღამე ჭექა-ქუხილმა. გადასწვდა სივრცეს ნატყორცნი მზერა და
ანა (ქალთამზე) სურმანიძე - ლექსები

ანა (ქალთამზე) სურმანიძე - ლექსები

ჰამაკში ვწევარ... ვისვენებ და შევცქერი ზეცას... ღმერთო!.. ზეცაში ფილმად ვნახე ჩემი წარსული... ჩანასახიდან (როს ჯერ კიდევ მუცელი მეცვა) ვითვლი დროის ზრდას... რა დრო გასულა... დედამ იკივლა...
თეა ხასაია - ლექსები

თეა ხასაია - ლექსები

ქარს არ ვუფრთხოდი ერთ დროს, ახლა ნიავიც მყოფნის, როგორ დავღლილვარ, ღმერთო, ადამიანად ყოფნით. სულის მზე ავა-ჩავა, მიმძიმს ჭურჭელში თიხის, ვერ ვუგებ ავან-ჩავანს ამ ცხოვრების, - არც მიღირს.