ჩვენს შესახებ
პოპულარული
სტატიების არქივი
გამოკითხვები
რა ტიპის სტატიებს ისურვებდით ?
ეთგარ კერეტი - სამი მოთხრობა. თარგმანი დალილა გოგიასი
შოუს ბოლოს კურდღელს ქუდიდან ვაძვრენ. ყოველთვის ასე ვაკეთებ, რადგან ბავშვები გიჟდებიან ცხოველებზე. ყოველ შემთხვევაში, ბავშვობაში მე ვგიჟდებოდი. სულ ბოლოს კურდღელს ჩამოვატარებ ხოლმე. ყველა ბავშვს
ბესიკ კაიშაური - სამი ნოველა
„გაუმარჯოს!„ - მომესალმა ქუჩაში ნაცნობი და ხელი ჩამომართვა. „სულ გამარჯვების გზით გევლოს ჩემო ბონდო!„ - მივესალმე მეც და „როგორ ხარ`-მეთქი -მოვიკითხე. „რა ვიცი, ნელთბილად„ - მიპასუხა და „თავად
ცირა ყურაშვილი - მეწამული მაგნოლია
წითელი ხიდის თავში, ხიდს ქვემოთ, ფისონის პირას, გაბაშვილის გორას გადმოსახედზე, ბარქაიების ეზოში მეწამული მაგნოლია ამოზრდილა, ფესვებით მდინარის გულს ჩასჭიდებია, სიმაღლით ხიდსაც ამოსცდენია და კიარ
ანზორ სიფრაშვილი - ნაწყვეტი რომანიდან ,,ვახტანგ გორგასალი"
...ვახტანგ მეფემ პეროზ შაჰან-შაჰანთან დაუყოვნებლივ წვევაზე უარი განაცხადა, შორი მგზავრობით დაღლა მოიმიზეზა და იმავე ელჩების პირით შეუთვალა ერანის მბრძანებელს, რომ მხოლოდ მესამე
დათია ბადალაშვილი - ოთხი მოთხრობა
საღამოს თითქოს ჩაეძინა, მეც გულმა მომისვენა და დავწექი. ძილში მეჩვენება, რომ ოთახში დადის. გულხეთქებით ვხტები საწოლიდან,მეზობლის ძაღლია, დერეფანში დალაწლაწებს. გაბოღმილი, გამეტებით ვესვრი შეშას.
ლევან კაკლიანი - ამაგი
წვიმიან ამინდში სახლისკენ მივდიოდი,უეცრად მოხუცმა მეზობელმა შემომძახა,რომელმაც პურის ყიდვა მთხოვა.ვუყიდე...უკან დაბრუნებისას ეს-ესაა უნდა მეთქვა,ბებო,მოგიტანე,რომ ჩემდა გასაკვირ დიალოგს
ნიკოლას მაჩაბელი - ხახვები და ნიორები
ხალი ოფისი, ახალი იმედები, ახალი თანამშრომლები, ახალი დაბრკოლებები, მაგრამ უცვლელი დაუკმაყოფილებლობა, უცვლელი დაჩაგრულობის შეგრძნება, უცვლელი გამოყენებულობის შეგრძნება, თუმცა ყველაფერი ახალი მაინც
გიორგი სოსიაშვილი - გადამყვარებელი
_ ვიცი, რო გიშველის... პირჯვარი ოთხჯერ გადაიწერა ფარსიამ, თან ცაში აიხედა, იტყოდი, რო უფალს თვალებით რაღაც მოუბოდიშა, მერე რაღაც გაურკვევლად წაიბუტბუტა და შემომხედა._ ისეთ დღეში ვიყა, ისეთ დღეში...
სალომე ბურდული - ნაწყვეტი რომანიდან ,,ნონსენსი"
შენ ყოველღამე მიდიხარ და მე მაწუხებს ჩუმი შიში, ალყაში მაქცევს ჩვენი სახლის ნესტიანი კედლები. ზოგჯერ მგონია, რომ სახლში ვიღაც დააბიჯებს, არ შემიძლია, უძილობა ამეკვიატა.
ზურა ოდილავაძე - ქართველ დედასა და მეძავ ქურთუკებზე
მწერალი რომ ვიყო, თხრობას ასე დავიწყებდი: თბილისში, კეკელიძის ქუჩაზე, ცხოვრობდა ერთი მორფინისტი გიორგი, რომელსაც დედა დაუსრულებლად ქურთუკებს ჩუქნიდა, ის კი მათ ნაირნაირი გზებით ,,წამლად“ აქცევდა. მე
ახალი სტატიები
პირადი კაბინეტი
სხვადასხვა