ჩვენს შესახებ
პოპულარული
სტატიების არქივი
გამოკითხვები
რა ტიპის სტატიებს ისურვებდით ?
ქეთრინ მენსფილდი (თარგმანი - მაგდალენ გელაშვილი) - გაზაფხულის სურათები
წვიმს. წვიმის რბილი წვეთები ადამიანებს სახესა და ხელებზე ეშხეფება; გამლღვალი ვარსკვლავებივით უზარმაზარი, თბილი წვეთები.
ვარდგეს პეტროსიანი (თარგმანი - გელა გელაშვილი) - ქალი, რომელიც აღარ შემხვედრია
ორი-სამი თვე იყო, რაც იმ ქალს თითქმის ყოველდღე ვხვდებოდი, დილაადრიან ვხვდებოდი - გაჩერებაზე მომლოდინეს ან უკვე ტროლეიბუსში მჯდომს (როცა ვიგვიანებდი). ამ ყველაფერში განსაკუთრებული არაფერი იყო - მე
ეკა ოთარაშვილი - გაქცევით შეჩერებულები
ჭერს მივჩერებოდი. არ იყო კუთხოვანი, როგორც იქ, ჩვენთან, საქართველოში. თაღოვანი სახლები ყოველთვის უცნაურ გრძნობას მიჩენს და ფიქრს მივყვები. ვცდილობ, განყენებულ საკითხებზე ვიფიქრო, მაგრამ ეს მხოლოდ
კონსტანტინე კაპანაძე - მხარე მზიურისა
მკითხველო ამა ქვეყნისა! ერთხელ,როცა ძველი ბერძნული ენის ლექსიკონს ჩავკირკიტებდი და თურმე სადღაც მიუსაფარში იბადებოდნენ პერსონაჟები,რომელთა ამბავი არც მე ვიცოდი,მოულოდნელად გამომეცხადნენ და რადგან
ქეთი იმერლიშვილი - მესაათე
ღამის სიჩუმისგან დატყვევებული, ახლადგაღვიძებული, პატარა ქალაქი ნელ-ნელა ითავისუფლებდა თავს მინავლებული, ბნელი წუთებისგან და რიგში ჩამდგარ მორიგ დღეს აღდგენილი ძალებით ეშურებოდა. ტრამვაის
არამ პაჩიანი - გამჭვირვალე ბოთლები (თარგმანი - გელა გელაშვილი)
რატომ სვამენ ადამიანები არაყს? სვამენ, რომ მსოფლიოს ყველა ბავშვმა იტიროს. სვამენ, რომ მჟავე კიტრი ჭამონ. სვამენ, რომ გარდაცვლილები და ღმერთი
ზურა ოდილავაძე - სექსუალური ,,ლიკბეზი“ (რომანი ,,ბეკერის“ როიალი)
გიორგის ჯერ კიდევ დაწყებით კლასებში ყველა თანაკლასელი ხუთოსანი გოგო შეუყვარდა. ამასთან ერთად, სრულიად უნაშთოდ დნებოდა კლასის დამრიგებლის ერთი წლით უმცროს შვილზე – ფაინაზე; თანატოლი უმცროსი
თეიმურაზ ლანჩავა - ორი მოთხრობა
ჩემი ასაკის კაცს ავტობიოგრაფიას აღარ თხოვენ. ნაცნობებმა იციან ვინ იყო და რა უკეთებია. უცნობებს არ აინტერესებს.ჩემი ხნის კაცს აღარსად ეძახიან და აწინაურებენ, პირიქით, ერთი სული აქვთ ჩამოაქვეითონ,
ლიზა ებრალიძე - ის, რითაც ვცხოვრობთ
-გამარჯობა, ელეონორ. - მივესალმე ქალს, რომელსაც ნახევარი საათი შორიდან ჩასაფრებული ნადირივით ვუყურებდი. მას კი ხელები პატარა ჩანთაზე ჩამოელაგებინა მშვიდად და სკამზე იჯდა ჩაფიქრებული. -უკაცრავად? -
სილვენ პრიუდომი - კაფე ,,სამოთხე" (თარგმანი - ნანა გოგოლაშვილი)
ბალზაკს თხუტმეტი წლის წინ შევხვდი, პარიზიდან ორმოციოდე კილომეტრის დაშორებით, მელან - პარადის ერთ-ერთ უნიკალურ კაფეში, სადაც, მაშინ, ისეთი მიზეზით მოვხვდი, რომლის გამხელაც ახლა უკვე აღარ მაშინებს;
ახალი სტატიები
პირადი კაბინეტი
სხვადასხვა